Sakura Trip # 4!!
posted on 12 May 2008 23:05 by hakuro in diary7 เม.ย. 51
9.05 A.M.
เมื่อวานลืมเล่าไปว่ากินมื้อเย็นเป็นชาบูชาบู...กินเนื้อไปเป็นกิโล
แต่เดินทรมานใจอยู่ในชินจุกุก็ย่อยหมดแล้ว
เฟอร์รารี่สีดำ!!!!
โรงแรม Le Meridien Grand Pacific ที่เข้าพักอยู่ที่โอไดบะ หรูหราอลังการมาก
10.47 A.M.
กำหนดการคือไปพิพิธภัณฑ์ราเม็ง แต่ว่าวันนี้เป็นวันจันทร์ เขาเปิด 11 โมง
ก็เลยได้มาไชน่าทาวน์ก่อน
ได้เดินไม่เท่าไรหรอก ก็บอกแล้วว่าพ้อยท์ของวันอยู่ที่ตอนบ่าย
จะไปฮาราจุกุ...จะไปชิบุย่า...จะไปซื้อ "ของ"
หึ ๆ
วันนี้พยากรณ์อากาศบอกว่า
"วันนี้เมฆมากและอาจมีฝน"
天気予報は、今夜は、もしかしたら雪。。。
(เพลงของ Kawamu san น่ะ)
ถ้ามันเป็นหิมะจริงละก็...ตูก็ได้เจอ INORAN จริง ๆ ละวะ
12.15 A.M.
ได้บัตรกินราเม็งกับเครื่องดื่มฟรีก็เลยพาแม่ไปกินด้วยความเร็วแสง
พิพิธภัณฑ์ราเม็งจำลองเมืองเอโดะโบราณเมื่อสัก 50 - 60 ปีก่อนไว้ใต้ดิน
ได้อารมณ์เมืองอบายมุขมาก ๆ
ตอนนี้กำลังมุ่งหน้าสู่ฮาราจุกุ!
5.50 P.M.
ผมรอดชีวิตมาจากฮาราจุกุและชิบุย่าแล้ว
ไม่เจอ INORAN san เลย!!!!
เจอแต่ Determine Tour...มีแล้ว แถมที่เจอยังเป็นมือหนึ่งอีกด้วย
เพราะงั้น...พรุ่งนี้...One Night Dejavu...
เรากลับบ้านด้วยกันนะ
จะไปรับที่ห้าง AEON เลย ถ้าเงินเหลือพ่อจะหิ้ว LUNA SEA BLACK SET ที่ทำออกมาใหม่...กลับไปด้วยกันเลย
ที่ฮาราจุกุ ผมเดินลงไปตามถนนทาเคชิตะไปตามหาร้าน Book Off
แต่...มันหายไป!
หายไปไหนว้อย!!
เดินตามความทรงจำของเมื่อปี 2004 ไปจนคุ้นตาเชียวนะ
แต่มันหายไปเลย...
แถมตอนนั้นปวดฉี่เอามาก ๆ เลยเดินไปถึงห้างแบรนด์เนมที่ไอ้มิ้นท์มันเขียนไว้ในแผนที่แหละ
"มันต้องมีห้องน้ำ!"
ควมปวดฉี่ไม่ปรานีใคร พุ่งเข้าไปเดินวน...มันอยู่ชั้น 3 แน่ะ...
ยังดี...ยังได้ฉี่...
ตัวเบาแล้วก็ยังไม่แน่ใจ เดินกลับไปตามหา Book Off อีก
มันไม่มีจริง ๆ ด้วยละ...
ทอดถอนใจอยู่พักใหญ่...เค้าอยากได้ INO chan กลับไปกอดด้วยนี่นา...
ในที่สุดก็ยอมตัดใจ มุ่งหน้าไป Mandarake ที่ชิบุยะ
เพราะอยากจะกลับมาให้ทันทัวร์ ไม่งั้นต้องกลับไปที่โอไดบะเอง
...ก็คิดว่าจะกลับมาถูกหรอกนะ แต่ไม่เสี่ยงจะดีกว่า...
ที่คิดว่าจะไม่เสี่ยงเพราะว่าแค่ไปชิบุยะก็หนาวแล้ว
แค่หาทางออกจากสถานีรถไฟก็ปวดกบาลแล้ว
คือมันมีทางออกทางเดียวก็จริง แต่มันแยกออกไปหน้าสถานีได้สองทางนี่นา
เค้าเดินไปทางซ้ายหละ
(ทำไมถึงเป็นซ้ายก็ไม่รู้ อาจเพราะ INORAN san ถนัดซ้ายละมั้ง...)
ออกมาแล้วมันไม่เจอทางในแผนที่ ยืนอ่านชื่อถนนอยู่ตั้งนาน
เดินงมหน่อยนึงถึงได้คลำทางได้
เดินไประแวงทางไป...ระหว่างทางมีคนญี่ปุ่นเข้ามาพูดด้วย พยายามจะให้นามบัตรอะไรสักอย่าง
ก็เลยตอบไปว่า
「日本人じゃない。」
(อั๊วะม่ะช่ายคนญี่ปุ่นง่ะ...ว่าแต่เฮียจะทาบทามเค้าไปทำอะไรเหยอ?)
เดินไป ๆ ก็เจอทางเข้า Mandarake เข้าจนได้
(Mandarake คือร้านที่ขายพวกหนังสือที่บ้านเราเรียกกันว่าหนังสือใต้ดินน่ะนะครับ มี Doujinshi หรือการ์ตูนโป๊อะไรพวกนี้ขายกันให้รึ่ม)
แต่ว่านะ...มันเดินลงใต้ดินไปตั้ง 3 ชั้นแน่ะ
แล้วก็แบบว่านะ...มันเป็นไฟเขียว ๆ แดง ๆ แล้วก็มีไฟแฟลชไปตลอดทาง...
ความรู้สึกก็คือ
"นี่ถ้ากูจะลงไปเจอคิริจังกับเจ้าวายะ ชุนกำลังคลุกวงในกันนัวอยู่ กูจะไม่แปลกใจเลย"
สมเป็นป่าต้องห้ามชะมัด
เดินหลงไปหลงมาในป่า ท่ามกลางเสียงเพลง
Spirit Dream Inside ของ L'Arc~en~Ciel
(ยินดีต้อนรับชาว J Rock สุดๆ)
คว้าผลงานของ ASHES TO ASHES ทุกเล่มที่เจอลงตะกร้า
(เป็นผลงาน Doujinshi GLAY น่ะครับ)
ซื้อ Doujinshi ไป 23,000 กว่า!!
เพราะงี้ก็เลยรีบแวะร้าน HMV เพื่อซื้อ L'Arc กับ Burryz ให้พี่เปิ้ล
กลัวเงินเหลือไม่พอซื้อน่ะ (เห็นแววถลุงเรียบมาแต่ไกล)
ทำเวลาเต็มที่แต่ก็พยายามเดินหา INORAN กับ Tourbillon ด้วย
แต่ก็ไม่เจออย่างที่บอกแหละครับ
[แต่ว่านะ...ตอนที่ไปหม่ำมื้อเย็นซึ่งเป็นบุฟเฟ่ต์เนื้อย่างที่กินซ่าเรียบร้อยแล้ว
ผมก็เจอมัน...
ไม่ใช่ INORAN หรอกครับ แต่เจอ...
ไอ้มิ้นท์!!
โอเค...กูกับมึงคงดวงสมพงษ์กันไปทั้งชีวิต
เลยฝากให้มันดูของให้แล้ว ได้ไม่ได้เดี๋ยวรู้กันที่เมืองไทย]
กลับมาที่ชิบุยะ
ได้ของแล้วก็รีบเผ่นกลับ...ไอ้ขากลับนี่แหละที่สุดยอดจะเงิบเลย
คือ...ชื่อสายของ JR เนี่ยมันบอกแค่ว่าจะไปชินจุกุกับอิเคบุคุโระ
แต่เค้าจะไปฮาราจุกุอ้ะ...
ถึงขามาจะรู้ว่ามาแค่สถานีเดียวด้วยเงิน 130 เยนในเวลาไม่กี่นาทีก็เหอะ
แต่มันบอกชื่อมาแบบนี้จะรู้ได้ไงว่ามันจะจอดที่ฮาราจุกุหรือเปล่า
(ตอนไปที่โอซาก้าเคยเลยไปตั้ง 3 สถานีเพราะมันเป็นรถไฟด่วน ไม่ได้จอดทุกป้าย)
เดินเข้าไปในสถานีแล้วยังโง่อยู่เลยง่า...
แต่ก็พาตัวเองกลับมาที่จุดนัดพบทันเวลาจนได้
แล้วทางทัวร์เขาก็พามาที่โอไดบะ พามาดูโชว์รูมของโตโยต้า
ซึ่งมี TOYOTA CROWN คันหนึ่งที่สีสวยขั้นสุดยอด
เป็นสีเขียวปีกแมงทับ มองไกล ๆ นึกว่าเป็นสีดำเลยละ
พอเห็นมันสะท้อนกับแสงไฟถึงได้เห็นว่าเป็นสีเขียวเหลือบทอง
สุดยอด!
วันนี้ทำภารกิจสำเร็จไปครึ่งทางเลยไม่ค่อยโหยหาหรือจิตตกแล้ว
แต่ผมก็ยังคิดถึงทุกคนนะครับ
ね、今日は僕の感思が珍しい。
僕は自信がたくさなったんです。
渋谷へ行くことができると思いました。
きっとでくる!
どこかへ行けると信じましたよ。
僕の国みたい。
田舎者は東京へ来ることみたいです。
もしかして、にいさん達の家だから。
ね、兄さん。
たぶん、僕はあなたの家で漫画を勉強に行けます。
できると思います。
今日父はガイドさんに留学のことを聞いた。
でも、僕は来たいかどうか、まだ分かりません。
勉強のあとで、何をできますか。
タイで何もできません。
日本でできますね。
でも、自分の家に生きたいんです。
でも、勉強したいんです。
まだよく分かりませんね。
会いたいんです。
白露
พี่ฮะยังอยู่กรุงเทพหรืเปล่าฦ (ถ้าไม่อยู่จะเข้ามาอีกเมื่อไรเหรอ?)
#1 By u4570163 on 2008-05-15 09:06